بهار دل آدم را هوایی می کند

 

 

 بهار   دل  آدم  را  هوایی می کند  
با خود  میبرد  به هرکجا  که  خوش است    هرکجا   که  خاطرات  قشنگ دارد    هرکجا   که  از ته  دل خندیده     شاد  بوده  و  مست  
برعکس  پاییز    که   فقط  دم  از  غم  و غصه میزند .
بهار  دل را با خود  میبرد  به  عمق خوبی ها  به  طراوت به عشق   به  یاد  روزهای  بارانی
 بهار  با باران  می آید  و باران  بوی  بهار

 

نازنین، مست شده ام ز حضورت زیبا

 

نازنین، مست شده ام  ز حضورت زیبا
زندگی شور گرفته ز وجودت لیلا 
جان من را به لب آورده نگاهت رویا
جز تو من هیچ نخواهم ز خدا و دنیا

دلم محو تماشایت شده ماه

 

دلم  محو تماشایت شده ماه
ستاره ای که دیدم بر سر راه
دلم مجنون شده هی میکشد آه
برای تو عزیزِ خوب و دلخواه

داستان مورچه

 

با  تمسک به این بیت  سعدی شیرین  سخن  آنجا که  می فرمایند:  میازار  موری که  دانه کش است    که جان  دارد و جان شیرین  خوش است  مدتهاست  زندگی مسالمت  آمیزی را  در کنار خانم  ملکه  و  هزاران  هزار  فرزند برومندشان  تجربه میکنیم .

تا  پریشب  اون ها   حریم خودشون  رو داشتند و ما هم  حریم  خودمون   و سعی میکردیم  مشکلات و گرفتاری  های  همدیگر  را درک کنیم    اما  از وقتی  که دیدم  خانم ملکه  لب تابم را به عنوان زایشگاه  آقازاده های جدیدش در نظر گرفته است   خط مشی را  عوض نموده  و   برای  دورکردنشان  از  میز غذاخوری   همه  پایه  های میز  را به سم  و امشی آغشته  نمودم  ولی   انگار مورچه ها هم  به تازگی با کمک اجانب  به نیروی ویژه  هلیبرد  مجهز شده اند  و از  آسمان  هم  مرزهای ما را مورد هجوم قراردادند . 

 اینجا  بود  که  یاد  اندز پدر بزرگوار  افتادم   که  میگفت  آب دشمن مورچه است  و مورچه  نمیتواند از آب رد شود  و توی روستا خوراکی های  حساس  را  وسط یک سینی پر از آب قرار میداد  تا این آقازاده های پرتعداد  فقط ببینند و حسرت بخورند.👌
  برای  امتحان   یک  بیسکوییت  را  با کلی  طراحی فنی و مهندسی   وسط لیوان  آب جاسازی  کردم   ولی  دقایقی  بعد که  برای  زبون درازی به  مورچه  ها  برگشتم  🤪 جز   تکه  کوچکی  از بیسکوییت  که حالا  دیگر به رنگ سیاه  درآمده بود چیزی  باقی  نمانده  بود   و  در  عجبم   که حتی  یک مورچه  هم  در آب  نیفتاده  و حتی  پایش هم  خیس نشده بود!

به ناچار  دست به  دامن  فضای مجازی شده  و در بین  گزینه های  مختلف ،  استفاده  از فلفل قرمز را  کاری تر  و انسانی  تر دیدم   چون  فقط  باعث دوری  این آقازاده های  محترم  از دست درازی به  اموال حقیر میشد  و جان عزیزشان را به  خطر  نمی انداخت.👌
با تعجب دیدم  این آقا زاده های  گرام   نه تنها  مسیرشان عوض نشد  بلکه  بر سر  دانه های  فلفل  باهم  گلاویز هم  شدند!

سعدیا روحت شاد   مورچه هم  مورچه های قدیم  مورچه های  امروز   دیگه  فقط دانه  کش نیستند  خیلی  چیزهای  دیگر  هم میکشند.

بیا زیبا که دلتنگم

بیا زیبا که  دلتنگم
 بیا  رویای  پر رنگم
 بیا  جانِ ملیح من
 بیا  یار  شبیه من
بیا تا  جانبگیرد جان
بیا  رفته دگر ایمان

مهرِت دلم را مست کرده

 

مهرِت  دلم  را مست کرده 
نوشِ لبت فارغ ز هرچه هست کرده
دل  رفته تا  پای تو را بوسد نگارم
آتش گرفته هستی ام  از تو شکارم

وقتی شود  بهر  کلامت  آتشین جان  
دل برده ای از این  غلامت  جانِ جانان
جانی  بگو  جانم  بگیر  ای جام مستی
گشتی برای  من  همه  دنیا   هستی
میبوسمت با هر  نفس  من  در خیالم
دور از  نگاه  اهل شهر  و آن .......😉
من  با نفس هایت  نفس را  تازه کردم
بعد از حضور تو دلم  آواره  کردم
بی تاب  گشتم  من و تو  بی خواب گشتی
آتش  گرفتم  تو  چرا بی آب هستی
یک  جرعه   از لعلت بده  دردم  دوا کن
من  سیّدم،  زیبا  تو  نیت  بر شفا کن😉
من التماست  میکنم  تو   باز  میی خند!
آتش گرفته  جان من  آب کردی در دلت قند!
آتشفشانم  نازنین  هر صبح وهر شب
آتشنشانم میشوی  با بوسه  از لب
حتی اگر  از شهد لب من  بی نصیبم
بر  این دلم  بندی بزن یا  کن اسیرم
یک  ناسزا بر من بگو شاید که این دل
از تو  ببرّد  تا  کند عشق تو را وِل
داااادی  بزن   اخمی بکن  فریاااد جانم
شیرین تو تا  باشی که  من فرهاد مانم
تلخی  تو   شیرین ترین طعم  جهان است 
شیرینیت طعمش  بر این انسان  نهان است
از  جنس حوری  و شعوری  و تو نوری
از دست  تو دیگر  نمانده  در وجود من غروری
بر پای تو   دادم   دل  و دین و دو
دنیا
با  خاطرت من باختم  دنیا و عقبا

نکن با من چنین جانا که دل بی طاقت است و تاب

نکن با من چنین جانا که دل بی طاقت است و تاب
مزن آتش دگر بر من  نداری گر برایم  آب 

دراین  خِرمن  نمانده  جز  سیاهی پس از آتش 
مکن زیبا  چنین با من  گل رویایی دلکَش

سراب  عشق  سوزانده   مرا  چیزی نمانده   جان
هر آنچه  مانده  مال تو  نگهدارش و یا سوزان

نمیخواهم  زبانم  را بچرخانم  که شاید گیر  
کند  این  دل  دوباره  توبه گردد دیر

خدایا   جان  من بستان  که  اکنون آمده  بر لب
لبم  گر وا کنم  جانم   به جانان  میدهم  با لب

تمنّای  چه دارم  من!   تماشای که  دارم  من!
چه میخواهم   نمیدانم ! که خود هرگز  ندارم  من

تنم  لرزان  و دل سوزان  برای راحت جانان
نمیدانم  که این اشکم  ز شوق است یا شدم نالان

دلم  دامی شده  در،  دَم  ستانده است این جانم
ندارد  دلبرم  هم مرهمی درمان کند حالم

 

سجااد

 

مطی  گفت  سجاااد     گفتم  چیه  دندونات   ایمپلنت   میخاد ؟!

چشاش  گرد شد  گفت  دقیقا   از کجا  فهمیدی   چی میخام!

گفتم  نحوه  گفتنت  مشخصه  سجادت  چند تومنیه😄

گفت  پس بزار   امتحان  کنیم   من  به یه  چیز دیگه  فکر میکنم   میگم سجاد  حدس  بزن
دفعه  دوم  که  گفت  سجاد     گفتم   این   ادکلن  بود    چهارصد  پونصد  تومنی     باز  چشاش  گر  شد  و  در حالی  که  با مشت  تو سر وکلم میزد    گفت   درسته  بی شرف    پس چرا تا الان   رو نمی کردی!؟

هیچی  دیگه   الان   تو خونه   دیگه  حرف  نمیزنه    فقط  نشسته   هر چند  وقت یبار   میگه  سجاااد